Vooral beginnende aikidoka hebben vaak haast om alles en alles over Aikido te weten te komen. In een zo kort mogelijke tijd willen ze zo veel mogelijk zien, alles uitgelegd hebben om zo in de kortst mogelijke tijd bij een einddoel te komen.

Ze vergeten dat Aikido een groeiproces is, dat je zowel fysiek als mentaal tijd nodig hebt. Maar het is niet alleen dat; in je haast om alles zo snel mogelijk te leren kun je ook dingen over het hoofd zien, je kunt de ervaring van het moment missen.
Het is juist die ervaring van het moment die je naarmate je vordert juist weer nodig hebt om te groeien en eventueel om de kunst weer aan een ander over te dragen.
Haast zal je eerder belemmeren, dan dat het het leerproces te goede komt.
Wat dat betreft verschilt Aikido in niets met de andere kunsten.

De beeldhouwer Brancussi zag op een dag een vogeltje zijn atelier binnen vliegen. Het diertje was per ongeluk door een raam naar binnen gevlogen en wilde er onmiddelijk weer uit. Het zocht in paniek naar een uitgang, fladderde alle kanten op, botste tegen de ruiten op, vloog tegen beelden op en toen het uiteindelijk als bij toeval het open raam vond en naar buiten vloog was het gewond aan snavel en vleugels.

De dag daarop vloog er onverwacht opnieuw een vogeltje het atelier van de beeldhouwer binnen. Dit vogeltje ging echter bedaard op een sokkel zitten en nam de nieuwe omgeving in alle rust in zich op. Na enige tijd zag het het geopende raam en vloog het met enkele snelle slagen van de vleugels moeiteloos naar buiten
"Dat laatste vogeltje is het voorbeeld voor de beeldhouwer," vertelde Brancussi later aan al die het wilden horen.

Aikido Nyumon 10, 1994 (Tom Verhoeven)

E-MAIL ONS